“มีแฟนแล้วหรอ? แล้วไงอ่ะ มะ หาเด็กกัน”

นี่บอกก่อนเลย ไม่ได้เข้ามาอัพบล็อกมาครึ่งชาติแล้ว เพราะมัวแต่คิดว่า เออ เดี๋ยวหาข้อมูลก่อน เออ เดี๋ยววางโครงเรื่องวางเอาท์ไลน์ใส่บูลเล็ทหัวข้อก่อน เออ ไหนจะ grammar check อีกล่ะมึง โอ๊ยยังไม่อยากเขียนเลยว่ะ ยังไม่มี mood จะเขียน กลัวเขียนออกมาแล้วภาษาอ่อนง่อย สุดท้าย ห่า แล้วไง แม่งไมได้เขียนสักคำ ก็เลยเอาวะ ไม่ต้องมาพะวงว่าจะทำยังไงให้บล็อกมันเพอร์เฟคอะไรขนาดนั้นหรอก ตราบใดที่เราก็ไม่ได้ทำมาหากินจากการเขียน จะให้มันสวยหรูไปทำไมวะ เพราะถ้าเนื้อหามันไปสะกิดต่อมละอายใจ หรือจี้ใจดำใครเข้าอ่านะ เขียนดีแม่งคนก็ด่า เขียนแย่คนก็ด่าอยู่ดี เขียนๆไปเหอะ นึกอะไรก็พิมพ์ใส่ note ไว้นั้นแหละ เน้นเขียนให้สม่ำเสมอเข้าไว้ โอเค เรื่องราวที่จะนำมาเขียนวันนี้ก็คือ  เรื่องสามัญประจำออฟฟิศที่ชนชั้นแรงงานอย่างพวกเราน่าจะเคยๆได้ยินมาบ้างแหละ เกี่ยวกับการเชียร์ให้คนมีแฟนอยู่แล้วไปคุยกับคนอื่น โดยเฉพาะกับเด็กใหม่ โอ้โหหหหห ออกนอกหน้ากันทั้งหมู่คณะอ่ะ สถานการณ์ก็ง่ายๆ อย่างเช่น มีเด็กใหม่น่ารักๆเข้ามา มีเพื่อนร่วมงานผู้ชายหนึ่งคนในแผนกมีแฟนหรือเมียอยู่แล้ว จากนั้น เพื่อนร่วมงานผู้หญิงด้วยกัน ยิ่งถ้าเป็นหัวหน้าเป็นผู้หญิงด้วยนี่ตัวดีเลย ก็จะเริ่มเชียร์ให้ลูกน้องหรือเพื่อนร่วมงานผู้ชายด้วยกันไป “หยอด” เด็กใหม่ เสร็จแล้วก็จะเป็นศูนย์กลางในการถูกแซวในฝูงคณะ อ่ะ ยกตัวอย่างเช่น (พรงญ… Read More “มีแฟนแล้วหรอ? แล้วไงอ่ะ มะ หาเด็กกัน”